Dossier 1:   versus Deel 2

Postbus afgesloten en post achtergehouden door TPG Post (Deel 1) Bij TPG Post streven ze naar leiderschap. "Wij willen de beste mensen aantrekken, de beste processen gebruiken en de beste diensten leveren. Ons leiderschap in post, expres en logistiek houdt in dat wij aan onze klanten uitstekende diensten leveren, en aan onze aandeelhouders een uitzonderlijke waarde bieden" zegt Peter Bakker, voorzitter van de raad van bestuur op de website van TPG. Maatschappelijk verantwoord ondernemen noemen ze dat bij TPG. In Nederland kunnen we niet om TPG heen als het om postbezorging aankomt. Liberalisering van de postmarkt is helaas nog ver weg en elke opstandeling die het waagt de als staatsbedrijf volgevreten monopolist het verantwoord ondernemen enigzins te belemmeren wordt met harde hand weggevaagd. Wat TPG verder onder maatschappelijk verantwoord ondernemen verstaat leest u hieronder. Ik ga u informatie geven over TPG Post en de manier waarop zij met hun klanten omgaan. Klanten, die niet kunnen kiezen voor een andere postbezorger en dus zijn overgeleverd aan het maatschappelijk verantwoorde beleid van onze nationale postzegellikkers. Maar laat ik eerst mijzelf eens voorstellen. Mijn naam is René van Dijk. Mijn bedrijf Filasoft ontwikkelt laagdrempelige computer-programma's. Daarnaast bezit ik onder de naam René van Dijk filatelie een postorderbedrijf in postzegels en aanverwante artikelen. Mijn bedrijf is jarenlang gevestigd geweest in Amsterdam en daar was ik ook in het bezit van een postbus. Nog niet zo lang geleden was een postbus gratis en was er zelfs een wachtlijst voor. Een postbus kan ook best gratis zijn, want deze is voor TPG heel makkelijk: ze hoeven geen post meer bij mij aan de deur te brengen (die haal ik nu gewoon bij ze op) en ze komen met een pakket nooit meer voor een gesloten deur want ze leggen een papiertje in mijn postbus of ik zelf even dat pakketje wil komen halen, uiteraard op tijden dat het hen schikt. Voor TPG is een postbus ook heel makkelijk voor het verspreiden van reclame. Postbussen liggen namelijk niet verspreid over de waddeneilanden of pitoreske zeeuws-vlaamse dorpjes maar lekker compact bij elkaar. Postbussen zijn gewoon de natte droom van elk logistiek bedrijf zullen we maar zeggen. Als het dus aan TPG Post ligt dan heeft iedere Nederlander binnenkort een postbus. Op een gegeven moment moet een mannetje achter een buro bij TPG Post hebben gedacht: als onze klanten blij zijn met hun postbus dan kunnen we er ook best een beetje geld voor vragen. De naar pis stinkende ruimtes werden voorzien van een natuurstenen vloertje, de postbussen kregen een deurtje in de huisstijl van 'Postkantoren BV' en het jaartarief werd na een uitvoerig haalbaarheidsonderzoek bepaald op 250 gulden. TWEEHONDERDVIJFTIG GULDEN. Voor diegenen onder u die inmiddels zo gewend zijn geraakt aan onze nieuwe nationale valuta: dit is naar beneden afgerond 113 Eurootjes. 113 Euro per jaar. Het moet u duidelijk zijn dat TPG daar natuurlijk nauwelijks van kan bestaan. Even rekenen .... : Een kantoorruimte in het WTC gebouw aan de Strawinskylaan in Amsterdam-Zuid kost € 385,- per vierkante meter per jaar (bron: Zadelhoff makelaars). Een postbus heeft een formaat van 27,5 x 43 cm. Dit resulteert in een jaaropbrengst per vierkante meter van € 955,60. Tien stuks boven elkaar en de jaaropbrengst per vierkante meter levert TPG dus een bedrag op van € 9556,-. Inderdaad, het zijn barre tijden voor TPG Post.       Amsterdam WTC kantoorgebouw € 385,- per m2 per jaar.       TPG Postbus € 9556,- per m2 per jaar. Nou laten ze je bij TPG Post gelukkig altijd de keus: slikken of stikken. Eerlijk is eerlijk, toen het nieuwe concurrerende tarief ondernemend Nederland door de strot werd geduwd hebben we allemaal de gelegenheid gehad om onze postbus op te zeggen. Zelfs de NMa heeft zich nog even gebogen over het feit of hier geen sprake was van misbruik van marktpositie ... maar dit bleek geenzins het geval. Als een doorsnee postorderbedrijfje (zo zie ik mijzelf nou eenmaal) zijn klanten moet gaan vertellen dat het postadres niet meer bestaat, dat kost natuurlijk vele malen meer. Ook ik dacht dus: een drol, daar moet je niet op blijven kauwen, die moet je doorslikken. Ik heb de rekening dus maar betaald. Vooruitbetaald natuurlijk, want bij TPG hebben ze de penningen graag binnen voordat de dienstverlening aanvangt.       31 december       1 januari Nou loopt een jaar volgens mij van 1 januari tot 31 december. Rond die datum eet ik namelijk altijd oliebollen en verbaas ik mij over hoe slecht de rode brievenbussen bestand zijn tegen de zelfgemaakte vuurwerkbommen van pukkelige pubers. Over wanneer een jaar start en eindigt kan dus nauwelijks discussie bestaan. Desondanks stuurde TPG mij een factuur waarop stond dat de periode waarbinnen ik van mijn postbus gebruik mocht maken liep van 1 november 1998 tot 30 november 1998. Hè? Dat is maar één maand!? Ik bellen natuurlijk, want sinds TPG beursgenoteerd is vertrouw ik ze niet meer. Een mijnheer die een beetje klonk als Chriet Titulaer heeft mij toen heel geduldig uitgelegd dat deze vermelding echt helemaal geen betekenis had en, echt waar, alleen maar te maken had met de manier van factureren en dat ik mij daar vooral, echt waar, geen zorgen over hoefde te maken. Echt niet. Bovendien, veranderen kon hij het niet want zo kwam het nu eenmaal uit de computer. Je bent jong en naief he ..... Het jaar daarop weer dezelfde ongein. Ik weer bellen. Nu kreeg ik mevrouw Titulaer. Die was het niet eens opgevallen maar zou het navragen. Ik moest mij daar vooral geen zorgen over maken hoor want zo kwam het nu eenmaal al jarenlang uit de computer en zij had er nog nooit iemand over horen klagen. Bovendien kon ze er ook niets aan doen en inderdaad mijnheer van Dijk u mag het best weten: ik ben blond. We hebben het maar zo gelaten. Op 3 september 2003 krijg ik een factuur 'jaarvergoeding postbus'. Ik was nog aan het vervellen van een zonvakantie en was nog helemaal niet met mijn gedachten bij het nieuwe jaar dus verwonderde ik mij over het feit dat ik in september 2003 al een rekening zou moeten betalen voor dienstverlening in 2004. Ik weer bellen met TPG businessservice. "Ja, we hebben de facturatie maar een paar maanden vervroegd want dan kunnen we onze klanten ruim van tevoren de gelegenheid geven om het contract op te zeggen. Beleid he ... ". "Ja mevrouw, ik begrijp dat het voor TPG ook sappelen is maar ik wil niet nu al betalen voor een contract dat loopt in 2004 en ik wil mijn contract ook helemaal niet opzeggen". "Nou mijnheer van Dijk, dan kunt u het beste een bezwaarbriefje schrijven". "OK mevrouw Titulaer, dan ga ik dat gelijk even doen". "Dat is prima, dan wens ik u nog een prettige dag". De fax die ik toen aan TPG Businessservice heb geschreven zullen ze waarschijnlijk niet hebben begrepen want ik heb er nooit een antwoord op gekregen. Wel sloot TPG op 7 december 2003 op maatschappelijk verantwoorde wijze, mijn postbus wegens wanbetaling af. Wegens wanbetaling afgesloten? Ergens diep ik mijn geheugen kon ik mij vaag een betalingsherinnering voor de geest halen. Had TPG niet iets geschreven dat als ik niet binnen 8 dagen zou betalen zij er vanuit zouden gaan dat ik van hun diensten geen gebruik meer wilde maken. Maar ik had toch uitdrukkelijk te kennen gegeven dat ik mijn contract wilde voortzetten en dat ik gewoon zoals ik gewend was in december zou betalen? Mijzelf realiserend dat Koninklijke TPG Post BV met het opheffen van mijn postbus zojuist de slagader van mijn postorderbedrijf met een kettingzaag had omgeploegd nam ik contact op met Karin Derksen van TPG businessservice. Oké, ik geef het toe en ik ben er nog steeds niet trots op, maar op dat moment had ik zin om iemand van TPG pijn te doen. Zich beroepend op het beleid van TPG en zich bewust van de veilige barrière die een telefoonlijn nu eenmaal biedt tussen een opgewonden cliënt en een beschaafd sprekende typkip ("nou mijnheer van Dijk, ik ben ècht geen telefoniste hoor ...") zal zij zich waarschijnlijk een ware meesteres hebben gevoeld. "Ik adviseer u om opnieuw een postbus aan te vragen, mijnheer van Dijk en voor de rest wens ik u nog een prettige dag".   Het licht ging uit ..... Deel 2: Post achtergehouden